سیم کارت

سیم کارت

تلفن ثابت

تلفن ثابت

دامنه

دامنه

پایگاه کشوری سیم کارت ، تلفن ثابت و دامنه
رند / اخبار

تفاوت اپراتورهای مجازی با اپراتورهای اصلی در چیست ؟

تفاوت اپراتورهای مجازی با اپراتورهای اصلی در چیست ؟

تاریخ درج: ۱۳۹۵/۱۰/۷ تعداد بازدید: 2045

به گزارش پایگاه خبری وب سایت رند ، این روزها بیش از پیش مردم با واژه اپراتور مجازی روبرو می شوند و همین موضوع باعث شده تا سوالات زیادی در خصوص این نوع اپراتورها پرسیده شود. وب سایت رند تمام تلاش خود را می کند تا به بهترین شکل مخاطبین خود را با این اپراتورها آشنا کند. به همین منظور مطلبی را تهیه کرده ایم که در ادامه می توانید آن را مطالعه نمایید.

تفاوت اپراتور مجازی

اپراتور مجازی شبکه تلفن همراه یا MVNO ، بدون در اختیار داشتن تجهیزات فیزیکی مانند فرستنده های رادیویی و شبکه زیرساخت ، خدمات ارتباطی تلفن همراه عرضه می کند. البته این نوع اپراتور دسترسی به امکانات اپراتورهای تلفن همراه یا MNOها را طی قراردادی به صورت عمده خریداری می کند و سپس با افزایش خدمات و بسته های جذاب و نوآورانه ، آن را با قیمتی مناسب ، در اختیار مشترک نهایی قرار می دهد.

اپراتورهای مجازی به متنوع شدن بازار دیتا و خدمات ارزش افزوده که یکی از منابع اصلی درآمدزایی بازار تلفن همراه محسوب می گردد ، کمک می کند. به طور کلی می توان گفت هدف اصلی اپراتورهای مجازی ، بازارهای هدفی است که از قبل تعیین شده و مخاطبین خاص خود را نیز دارند.

باید به این نکته اشاره کرد که مهمترین عامل موفقیت  MVNOها ، با صرفه بودن و تفاوت خدمات است. یعنی اپراتورهای مجازی به عنوان واسطه ‌هایی حرفه ای برای فروش انواع خدمات تلفن همراه بین اپراتورهای اصلی و مشترکین وارد این بازار خواهند شد.

شایان ذکر است که به غیر از اینکه اپراتورهای مجازی می‌ توانند با استفاده از بستر تلفن ‌های همراه ، محتوا و اپلیکیشن های داخلی را عرضه نمایند ، مهمترین کارکردی که ایجاد خواهند کرد ایجاد فضای رقابتی در بازار خدمات تلفن همراه است که انتظار می رود هزینه های خدمات و بهبودسازی کیفیت را  متعادل سازد و به نفع مشتریان شود.



تاریخچه اپراتور مجازی

اگر علاقمند به دانستن تاریخچه MVNO هستید ، باید بدانید که تاریخچه اپراتورهای مجازی به دهه ۹۰ میلادی در اروپا می رسد. یعنی زمانی که رقابت در بازار اروپایی تازه آزاد شده بالا رفته و حجم بسیاری از تقاضا برای تلفن های همراه شکل گرفت. در سال ۱۹۹۷ میلادی "Sense Communication" در تلاش بود که وارد بازار اپراتورهای تلفن همراه شود اما نتوانست با اپراتورهای موبایل در منطقه اسکاندیناوی به توافق برسد. از این رو رگولاتوری دانمارک ، وارد عمل شد و شركت های مخابراتی را قانع کرد که با اپراتورهای مجازی تلفن همراه همکاری کنند و در سال ۲۰۰۰ میلادی ، اپراتور تلفن همراه "Sonofon" اولین قرارداد را با "Tele2" دانمارکی امضا کرد.

گفتنی است اولین MVNO دنیا با نام "Virgin Mobile UK" در نوامبر سال ۱۹۹۹ آغاز به فعالیت کرد و پس از آن برند "Virgin Mobile" مجوز فعالیت در آمریکا را گرفت و شرکت "Virgin Mobile USA" طی قراردادی با "Sprint Nextel" شروع به فعالیت کرد. جالب است بدانید که تا سال ۲۰۰۸ ، حدود ۴۰ شرکت اپراتور مجازی در آمریکا تاسیس شد.




تفاوت اپراتورهای مجازی با اپراتورهای تلفن همراه

باید بدانید که اپراتورهای مجازی تلفن همراه (MVNOها) نمی ‌توانند شبکه و زیرساخت فیزیکی جدا داشته باشند و باید برای استفاده از شبکه تلفن همراه ، با یک یا چند اپراتور اصلی تلفن همراه (MNOها) قرار داد ببندند تا بتوانند از شبکه آنها استفاده نمایند. یکی دیگر از تفاوت های MVNOها این است که این اپراتورها نمی ‌توانند شبکه خود را گسترش دهند و تنها در صورتی این عمل اتفاق می افتد که اپراتور اصلی برای گسترش شبکه‌ خود اقدام نماید.

از دیگر تفاوت بین اپراتور مجازی و اپراتور تلفن همراه می توان به تعرفه اپراتورهای مجازی اشاره کرد که طبق قوانین رگولاتوری و با توافق اپراتور اصلی صورت می گیرد. باید بدانید که سرشماره MVNOها می‌تواند متفاوت باشد و رگولاتوری به این اپراتورها سرشماره خاصی را عرضه می نماید.

شایان ذکر است اپراتورهای مجازی می ‌توانند سیم ‌کارت ‌های خود را از اپراتور اصلی خریداری نکنند و خودشان با شرکت تولیدکننده ، معامله نمایند. باید این نکته را هم یادآور شد که اپراتورهای مجازی موبایل می توانند طبق مجوزهای لازمه برای عرضه سرویس نوآورانه متفاوت و منحصر به فرد خارج از توان اپراتور اصلی اقدام کنند.

MVNOها می ‌توانند بسته‌ ها و طرح‌ های تشویقی گوناگون یا ارزان‌ تری را عرضه کنند. همچنین می توانند برای حفظ آزادی اپراتورهای مجازی موبایل با برند تجاری مخصوص خود وارد بازار شوند. اپراتورهای مجازی در خصوص فروش نیز می توانند طرح‌ های فروش متفاوتی نسبت به اپراتورهای اصلی عرضه نمایند. طبق قوانین رگولاتوری ، هر اپراتور در ایران می تواند تنها ۱۰ سیم کارت را به نام یک نفر ثبت کند. از این رو مالکینی که ۱۰ سیم کارت از یک اپراتور دارند می‌توانند ۱۰ سیم کارت دیگر از اپراتور مجازی طرف قرارداد با این اپراتور نیز داشته باشند و در این مورد مشکلی وجود ندارد.

    


نظرات
Comments

0
0

تالیا هم بایستی تبدیل به اپراتور مجازی میشد.

206 روز پیش قبل

نظر جدید


برای ثبت نظر ابتدا در سایت لاگین کنید

لطفا ابتدا در سایت لاگین کنید!